Strona główna
Opis: plexi ekstrudowane

Opis: plexi ekstrudowane

 

Opis pleksi ekstrudowanej

Pleksi (akryl) to materiał syntetyczny wykonany z żywic akrylowych z pewnym procentem różnych dodatków, nadających materiałowi określone właściwości. W literaturze międzynarodowej pleksi oznaczana jest jako PMMA (polimetakrylan metylu).

        Gęstość pleksi wynosi 1,19 g/cm3, co jest prawie 2,5 razy lżejsze od zwykłego szkła i o 17% lżejsze od sztywnego PCV. Odporność na uderzenia pleksi jest 5 razy większa niż zwykłego szkła. Zakres temperatur roboczych dla pleksi wynosi od -40°C do +80°C.

         Pleksi ma dobrą odporność na starzenie. Przepuszczalność światła pleksi wynosi do 92% światła widzialnego, co jest więcej niż u jakiegokolwiek innego materiału polimerowego. Właściwości mechaniczne i przepuszczalność światła pleksi praktycznie nie zmieniają się z czasem pod wpływem promieni ultrafioletowych i działania czynników atmosferycznych (tzn. pleksi nie wymaga dodatkowej ochrony przed promieniowaniem UV). Dla kolorowej pleksi przy długotrwałym użytkowaniu zewnętrznym możliwa jest zmiana koloru (zależy to od konkretnego koloru i producenta).

          Pleksi jest stosowana w bardzo różnych dziedzinach:

  • technika oświetleniowa (klosze, przegrody, ekrany przednie, rozpraszacze),

  • reklama zewnętrzna (szyby przednie do kasetonów, liter świetlnych, formowane wyroby przestrzenne),

  • wyposażenie handlowe ( podstawki, witryny, cenówki)

  • sanitariaty (wyposażenie łazienek)

  • budownictwo i architektura ( oszklenie otworów, przegrody, kopuły, podświetlana podłoga taneczna, przestrzenne wyroby formowane),

  • transport (oszklenie samolotów, łodzi motorowych, owiewki),

  • budowa aparatury (cyferblaty, okienka kontrolne, obudowy, elementy dielektryczne, zbiorniki).
     

       Pleksi otrzymuje się dwoma sposobami: ekstruzją i odlewaniem. Sam sposób produkcji nakłada pewne ograniczenia i determinuje niektóre właściwości plastiku.

     
Pleksi ekstrudowana (akryl ekstrudowany) różni się od pleksi lanej (akrylu lanego) przede wszystkim wiązaniami molekularnymi. W pleksi lanej są one silniejsze. Wyraża się to przede wszystkim we właściwościach termicznych i chemicznych, odporności na uderzenia, a także w specyfice obróbki materiałów.

        Należy zauważyć, że ekstruzja to proces ciągły, wymagający dużej ilości surowca i jest opłacalny tylko dla dużych partii. Dlatego w porównaniu z pleksi laną, asortyment kolorów dla akrylu ekstrudowanego jest niewielki. Ponadto, dla pleksi ekstrudowanej występują następujące cechy w porównaniu z pleksi laną:

  • zakres możliwych grubości arkuszy jest mniejszy ( około 1…24mm zamiast, praktycznie,

  • nieograniczonego zakresu), co jest determinowane możliwościami ekstrudera,

  • możliwa długość arkuszy jest większa,

  • różnica grubości arkuszy w partii jest mniejsza (tolerancja grubości 5% zamiast 30%),

  • wygląd zewnętrzny jest niższej jakości,

  • mniejsza odporność na uderzenia,

  • mniejsza odporność chemiczna,

  • większa czułość na koncentrację naprężeń,

  • lepsza zdolność do klejenia,

  • mniejszy i niższy zakres temperatur przy termoformowaniu ( około 150-170°C zamiast 150-190°C),

  • mniejsza siła przy formowaniu,

  • większy skurcz przy podgrzaniu (6% zamiast 2%).

     

       Pleksi – materiał łatwopalny, ale podczas spalania nie jest tak niebezpieczna, jak inne palne plastiki, ponieważ nie wydziela żadnych trujących gazów. Temperatura zapłonu 260°C.

       Pleksi – materiał ekologicznie czysty, nie wytwarza żadnych substancji toksycznych i jest całkowicie bezpieczna. Może być stosowana na zewnątrz i w pomieszczeniach, w tym w placówkach dla dzieci i placówkach medycznych. Pleksi może być całkowicie wykorzystana ponownie po jej przetworzeniu.
Pleksi charakteryzuje się dobrą odpornością na wodę, dobrą odpornością na zasady, wodne roztwory soli nieorganicznych. Na pleksi działają rozcieńczone kwasy fluorowodorowy i cyjanowodorowy, a także skoncentrowane kwasy siarkowy, azotowy i chromowy.

               Rozpuszczalnikami pleksi są chlorowane węglowodory (dichloroetan, chloroform), aldehydy, ketony i estry złożone. Na pleksi działają również alkohole: metylowy, butylowy, etylowy, propylowy. Przy krótkotrwałym działaniu 10% alkoholu etylowego nie występuje reakcja z pleksi.