Strona główna
Opis: plexi wylewane (akryl wylewany)

Opis: plexi wylewane (akryl wylewany)

 

Opis pleksi lanej (akrylu lanego)

Pleksi (akryl) to materiał syntetyczny wykonany z żywic akrylowych z pewnym procentem różnych dodatków, nadających materiałowi określone właściwości. W literaturze międzynarodowej pleksi oznaczana jest jako PMMA (polimetakrylan metylu).

       Gęstość pleksi wynosi 1,19 g/cm3, co jest prawie 2,5 razy lżejsze od zwykłego szkła i o 17% lżejsze od sztywnego PCV. Odporność na uderzenia pleksi jest 5 razy większa niż zwykłego szkła. Zakres temperatur roboczych dla pleksi wynosi od -40°C do +80°C.

       Pleksi ma zwykle dobrą odporność na starzenie, tzn. właściwości mechaniczne i przepuszczalność światła pleksi praktycznie nie zmieniają się z czasem pod wpływem promieni ultrafioletowych i działania czynników atmosferycznych (pleksi nie wymaga dodatkowej ochrony przed promieniowaniem UV). Przepuszczalność światła pleksi wynosi do 92% światła widzialnego, co jest więcej niż u jakiegokolwiek innego materiału polimerowego. Dla kolorowej pleksi (akrylu) przy długotrwałym użytkowaniu zewnętrznym możliwa jest zmiana koloru (zależy to od konkretnego koloru i producenta).

       Pleksi jest stosowana w bardzo różnych dziedzinach:

  • technika oświetleniowa (klosze, przegrody, ekrany przednie, rozpraszacze),

  • reklama zewnętrzna (szyby przednie do kasetonów, liter świetlnych, formowane wyroby przestrzenne),

  • wyposażenie handlowe ( podstawki, witryny, cenówki),

  • sanitariaty (wyposażenie łazienek),

  • budownictwo i architektura ( oszklenie otworów, przegrody, kopuły, podświetlana podłoga taneczna, przestrzenne wyroby formowane),

  • transport (oszklenie samolotów, łodzi motorowych, owiewki),

  • budowa aparatury (cyferblaty, okienka kontrolne, obudowy, elementy dielektryczne, zbiorniki).
     

       Pleksi otrzymuje się dwoma sposobami: ekstruzją i odlewaniem. Sam sposób produkcji nakłada pewne ograniczenia i determinuje niektóre właściwości plastiku.

        Dla pleksi lanej surowcem wyjściowym jest ciekły monomer metakrylanu metylu. Na pierwszym etapie produkcji do monomeru dodawane są różne dodatki do barwienia płyt lub nadawania im specjalnych właściwości, utwardzacze i inne komponenty. Następnie chłodną rozpuszczoną masę akrylu wlewa się między dwie specjalne szyby silikatowe, umieszcza w ramie, przeprowadza obróbkę termiczną w wodzie, a następnie powietrzem. W wyniku polimeryzacji otrzymuje się twardy materiał w arkuszach, który jest przycinany na standardowe wymiary.

       Pleksi lana (akryl lany) różni się od pleksi ekstrudowanej (akrylu ekstrudowanego) przede wszystkim wiązaniami molekularnymi. W pleksi lanej są one silniejsze. Wyraża się to przede wszystkim we właściwościach termicznych i chemicznych, odporności na uderzenia, a także w specyfice obróbki materiałów.

        Ze względu na specyfikę produkcji, asortyment akrylu lanego jest znacznie szerszy i produkowany jest on praktycznie w nieograniczonym zakresie grubości, podczas gdy ekstrudowany — od 1,5 do 24 mm. Pleksi lana jest bardziej odporna na uderzenia (ma "usieciowioną" strukturę molekularną), ma lepszą odporność chemiczną, lepiej się poleruje od ekstrudowanej i jest bardziej pewna przy formowaniu (mniej reaguje na nierównomierne podgrzanie, mniejszy skurcz, mniejszy wpływ koncentratorów naprężeń).

     
Ponadto, dla pleksi lanej występują następujące cechy w porównaniu z pleksi ekstrudowaną:

 

  • długość arkuszy jest mniejsza niż możliwa długość arkuszy ekstrudowanych,

  • wygląd zewnętrzny powierzchni arkuszy jest lepszej jakości,

  • mniejsza zdolność do klejenia,

  • wyższe temperatury i szerszy zakres temperatur przy termoformowaniu ( około 160-190°C zamiast 150-170°C u ekstrudowanej),

  • większa siła potrzebna przy formowaniu,

  • mniejszy skurcz przy podgrzaniu (2% zamiast 6% u ekstrudowanej),

  • możliwe jest ponowne formowanie wyrobów.
     

       Pleksi – materiał łatwopalny, ale podczas spalania nie jest tak niebezpieczna, jak inne palne plastiki, ponieważ nie wydziela żadnych trujących gazów. Temperatura zapłonu 260°C.

       Pleksi – materiał ekologicznie czysty, nie wytwarza żadnych substancji toksycznych i jest całkowicie bezpieczna. Może być stosowana na zewnątrz i w pomieszczeniach, w tym w placówkach dla dzieci i placówkach medycznych. Pleksi może być całkowicie wykorzystana ponownie po jej przetworzeniu.
       Pleksi charakteryzuje się dobrą odpornością na wodę, dobrą odpornością na zasady, wodne roztwory soli nieorganicznych. Na pleksi działają rozcieńczone kwasy fluorowodorowy i cyjanowodorowy, a także skoncentrowane kwasy siarkowy, azotowy i chromowy.

      Rozpuszczalnikami pleksi są chlorowane węglowodory (dichloroetan, chloroform), aldehydy, ketony i estry złożone. Na pleksi działają również alkohole: metylowy, butylowy, etylowy, propylowy. Przy krótkotrwałym działaniu 10% alkoholu etylowego nie występuje reakcja z pleksi.