Opis: podłoże z tworzywa sztucznego

W ostatnich kilku latach w dziedzinie grawerowania na plastiku nastąpiły znaczące zmiany. Przed rozpoczęciem stosowania laserów, producenci tworzyw sztucznych opracowywali plastik dla systemów grawerskich typu rotacyjnego (grawery mechaniczne). Takie systemy wykorzystywały do usuwania wierzchniej warstwy materiału obracające się frezy. Dlatego głębokość wierzchniej warstwy, czyli „arkusza pokrywającego”, była projektowana z uwzględnieniem ułatwienia grawerowania mechanicznego.

           Arkusz pokrywający miał około 0,010 cala (0,25 mm) grubości, a grawerowanie laserowe było praktycznie niemożliwe, ponieważ moc lasera potrzebna do przejścia przez arkusz pokrywający prowadziła do stopienia i deformacji plastiku.
Producenci tworzyw sztucznych opracowali szeroki zakres plastików z cienką wierzchnią warstwą o grubości 0,002 – 0,003 cala (0,05 – 0,08 mm), posiadających znacznie lepsze właściwości grawerskie. Takie plastiki są również nazywane mikrolaminatami lub po prostu plastikami do grawerowania laserowego.

             Ze względu na ogromną liczbę różnych tworzyw sztucznych, należy zawsze wykonywać próby, aby określić, czy dany typ plastiku nadaje się do obróbki laserowej. Zazwyczaj w specyfikacji dwuwarstwowego plastiku zawsze podany jest sposób jego grawerowania. Tworzywa różnych kolorów, nawet od tego samego producenta, mogą wymagać różnych ustawień prędkości i mocy.

           Jako punkt wyjścia przy ustalaniu prawidłowych ustawień prędkości i mocy korzystaj z rekomendacji podanych w niniejszym przewodniku. Jeśli po ustawieniu rekomendowanej prędkości i mocy otrzymujesz niezadowalające wyniki, zacznij próby od zmiany mocy. Jeśli regulacja mocy nie pomogła, zacznij od nowa i wyreguluj tylko prędkość. Po uzyskaniu zadowalającego wyniku zachowaj otrzymane parametry dla konkretnego typu plastiku, aby nie powtarzać procesu szukania właściwego ustawienia od nowa.